ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

195

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

غريزى را انطفا افتد جنانك « 1 » اكر كسى سر تنور سخت كند آتش بميرذ و كر « 2 » كسى اندامى را برشته‌اى ببندذ « 3 » تا « 3 » حرارت غريزى بريذه شوذ از ان اندام و « 4 » اندام سرد كردذ و بميرذ « 5 » . باز اكر كسى را خاطر مشغول شوذ و كويذ حرارت ضد بوذ مر برودت را « 6 » و ضدين با صفت سبب « 7 » برابر بوذ جرا بايست تا سبب « 6 » حرارت بنج امد و سبب برودت هشت ، جواب آنست كه سه سبب ازين هشت ببايست مر انطفا حرارت غريزى را « 8 » از قبل آنك مبداء حيوان از حرارت غريزى بوذ كه بطبع آمذه است اين حرارت بىسببى مسخن « 9 » و اين بنج سبب « 10 » است مر آن بنج سبب ديكر « 10 » و آن اسباب عرض « 11 » بوذ وز « 12 » حرارت طبيعى بوذ . باز اسباب بيمارى تر جهار بوذ : يكى از وى ملاقات جيزى تر بفعل جن اب و هوا تر « 13 » و روغنى كه مزاج او تر بوذ از برون تن « 14 » و ديكر خوردن جيزهاء تر بقوّت جن شير « 13 » و ميوهاء تر جن خيار و كدو وز « 12 »

--> ( 1 ) - ب ه : تن را به چيزى اندر كيرند و بيندايند جون كل و كج تا مردم بدان هلاك شود و اين حال جنان بود كى . ( 2 ) - ف : و اكر ( 3 - 3 ) - ف : يا برسن پاى اندر مانذ ( 4 ) - ف : و ان ( 5 ) - ب ه : ظ . ان اندام و حال آماس غانغرانا بدين‌سان باشد ، صح . ف : افزوده . و ( 6 - 6 ) - ف : چن جى سبب ( 7 ) - ب ه : و ضدين را سبب و قوت ، خ ( 8 ) - ب ه : كى برودت را نبايست كى برودت را خود غريزى نباشد ، خ ( 9 ) - « ب ه » و « م » : آمذ . ( 10 - 10 ) - ف : متقابل از پنج سبب ديكر بوذ ( 11 ) - ب ه : مرض ، خ ( 12 ) - ف : و از ( 13 - 13 ) - ف : ندارد . ( 14 ) - ب ه : ظ ورود الشى البارد بالقوه و از اندرون تن ايد جون شير و ميوهاء تر جون خيار ، صح .